Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu zaprasza na wieczór autorski Wiktorii Kałamarskiej połączony z premierą książki poetyckiej „Struktury”

W części muzycznej: zespół Kałamarscy i Przyjaciele
18 listopada (wtorek) 2025 roku o godz. 18.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Plakat [pdf]

Wiktoria Kałamarska, „Struktury” (okładka) [pdf]

Zespół Kałamarscy i Przyjaciele:
Wiktoria Kałamarska – wokal, przeszkadzajki
Dorota Grzelak – wokal, przeszkadzajki
Maciej Kałamarski – gitara
Krzysztof Pietrzak – djembe, przeszkadzajki

Książka ukazała się nakładem wydawnictwa „Liberum Verbum”

Wiktoria Kałamarska w tomiku Struktury zaprasza odbiorcę, by wspólnie z nią wstąpił do nieba i zbadał, jak smakuje słońce. Jakie właściwości ma Jasność, która jest Początkiem? To w-niebo-wstąpienie, którego możemy doświadczyć w czasie lektury Struktur, to świętowanie dnia powszedniego, uwielbianie zmian, którymi obdarowuje nas Matka wraz ze zmieniającymi się porami roku. Autorka zaprasza do cudowności świata poza-ludzkiego. On jest dla niej piękny. Wiktoria Kałamarska w swoim nowym tomiku hojnie dzieli się Darami. Dostajemy od niej liczne prezenty w postaci najbardziej zapierających dech w piersiach widoków świata i wraz z poetką przyglądamy się im z bliska, bawimy się jak dzieci, zgadując, jaki przedmiot jest ukryty w pudełku. W wierszach Struktur „oddychamy zimową mgłą”, badamy właściwości „wiosennego szaleństwa buchającego zielonością”, zrywamy i studiujemy „złocistości jesieni”, „oczami czerwieni lata spijamy treści” – treści najistotniejsze, choć tylko dla tych, którzy chcą, by zajmowały one poczesne miejsce w ich bytowaniu, współbytowaniu z Darami. Ta zabawa liryczno-sensoryczna rozwija nasze zmysły i wyobraźnię, ale przede wszystkim pozwala na refleksję, co jest najważniejsze – dające Moc.

Ludzki świat nie zachwyca podmiotu lirycznego Struktur. Ludzki świat go boli. Podmiot liryczny nie chce się skupiać na tym, co daje katusze, bo to uświadamia mu, że wyłonił się z gatunku Homo nie-sapiens, czyli człowieka nie-rozumnego. Bo czy ktoś używający rozumu, będzie siekał toporami niewinne ciała drzew? Ja liryczne Struktur szuka odskoczni w strukturach letniego lasu, wiosennego deszczu, jesiennego krajobrazu i drogach pokrytych śniegiem. To JA poszukuje takiego duńskiego hygge, które otuli i pozwoli przetrwać mrozy życia, które pozwoli spóźnić się na ważne spotkanie (które nie jest zupełnie ważne dla przetrwania), tak by opóźnić kołowrotek schematycznych poczynań podmiotu ludzkiego. Poszukuje spełnienia, dopełnienia, wypełnienia w hygge albo raczej w pobycie w polskiej agroturystyce. A najlepiej w schowaniu się w małej altance z dala od barbarzyńcy-człowieka, miasta i jego wytworów, które szczęścia nikomu nie przyniosą. W swojej malutkiej pergoli – ofiarowanej Jej – bohaterce Struktur – przez tych prawdziwych przyjaciół: Lato, Jesień, Zimę i Wiosnę, udekorowanej gałązkami w suknie „w przeróżnych barwach, światłach, obłokach” można naprawdę BYĆ.

Tam ONA czuje, że jest Tu i Teraz.
Tam żyje i cieszy się, że żyje.
Tam tańczy z wiatrem; tam tańczy w deszczu; tam oddycha w tańcu w ramionach swoich kochanków.
Tam i tylko tam czuje jedność ze wszechświatem.
Tam jest jednym z elementów przyrody.
Tam staje się Strukturą – całością.
Ona i Natura stają się jednością. Nie istnieją jedna bez drugiej. Staje się częścią pradziejów, staje się domieszką przyszłości – czasoprzestrzeni, w której zawarte są wszystkie przyszłe tańce człowieka z Matką Ziemią. Wyrasta jak małe drzewko, wypuszcza gałązki mądrości i wreszcie rozkwita zrozumieniem przeznaczenia własnego istnienia.
Rodzi owoce miłości.
Tam pojawia się Dojrzała i Świadoma.
Świadoma jest, że nieodłącznym elementem Wiecznego Piękna jest przemijanie i umieranie, ale jednocześnie wie, że ta Struktura jest niezniszczalna.
Była. Jest. I będzie.

Wiktoria i Maciej Kałamarscy – to małżeństwo, które w szkole średniej połączyła muzyka, gdy razem wystąpili na festiwalu poezji śpiewanej. Od kilkunastu lat tworzą własny repertuar. Występowali na wielu przeglądach i konkursach, zdobywając nagrody i wyróżnienia. Autorką tekstów większości piosenek jest Wiktoria, która pisze wiersze od dawna. Niektóre z nich zostały zgromadzone w tomikach Wcielenia (2020), Motyle (2023), a w kwietniu tego roku nakładem wydawnictwa „Liberum Verbum” ukazał się tomik Struktury. Małżeństwo ma w swoim repertuarze również utwory zaprzyjaźnionych poetów współczesnych: M. Zwierzyk-Krzak i B. Rejek oraz wiersze B. Leśmiana, J. Lechonia, K.I. Gałczyńskiego – do których wspólnie stworzyli muzykę. Inspirację muzyczną czerpią z różnych gatunków muzycznych: folku, ballady, jazzu oraz rytmów latynoskich. Maciej był gitarzystą w wielu zespołach. Grał rocka, bluesa, jazz, ale zawsze wracał do muzyki z kręgu krainy łagodności. Był współorganizatorem cyklicznych spotkań o nazwie „Jam session w klimatach poezji śpiewanej”. Otrzymali liczne nagrody i wyróżnienia m.in. I nagroda na I Edycji Przeglądu Odry zorganizowanego przez Leszka Kopcia, wyróżnienie w kategorii „Najlepsza Piosenka” i „Najlepszy Wykonawca na 53. Giełdzie piosenki w Szklarskiej Porębie, III nagroda na Wrzosowisku 2022, I miejsce na Przeglądzie Pieśniarzy 2022 Wrocław, III nagroda na Festiwalu Drogowskazy 2023, III nagroda na Ogólnopolskim Festiwalu Piosenki Poetyckiej i Turystycznej „Spływarka 2025”, I nagroda na Ogólnopolskim Przeglądzie Piosenki Autorskiej i Poetyckiej „Michałki 2025”.

Strona na FB: www.facebook.com/profile.php?id=100070874900097
Kanał na YT: www.youtube.com/@wikakaamarska8041