Wrocławskie Towarzystwo Polsko-Węgierskie, Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu zapraszają na Koncert Węgierski oraz panel dyskusyjny poświęcony Powstaniu Węgierskiemu w 1956 roku oraz pomocy wrocławian walczącym Węgrom

Słowo wstępne Piotr Gaglik
22 października (sobota) 2022 roku o godz. 16.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Wydarzenie z okazji święta narodowego Węgier objęte honorowym patronatem ambasador Węgier Orsolyi Zsuzsanny Kovács

Plakat [pdf], Program [pdf]

Uczestnicy panelu dyskusyjnego:
prof. dr hab. Zdzisław Julian Winnicki, Instytut Studiów Międzynarodowych
dr Łukasz Kamiński, dyrektor Zakładu Narodowego im. Ossolińskich
Piotr Gaglik, prezes Wrocławskiego Towarzystwa Polsko-Węgierskiego im. M. Woronieckiego
W części muzycznej:
Ildiko Juhasz – flet
Sylwia Waindok – flet
Anna Starzec-Makandasis – fortepian

Ildiko Juhasz – jest pierwszą flecistką Filharmonii Sudeckiej w Wałbrzychu. Urodziła się w 1984 r. w Budapeszcie na Węgrzech. W 2003 rozpoczęła studia w Akademii Muzycznej w austriackim Grazu, w klasie prof. Herberta Weissberga, prof. Erwina Klambauera i prof. Raphaela Leone (flet piccolo), w 2008 ukończyła studia magisterskie z wyróżnieniem. Jako kameralistka gra z fletowo-gitarową formacją Duo Virtuoso z niemieckim gitarzystą Perrym Schackiem W związku z wybuchem pandemii odnalazła sposób na utrzymanie wysokiej formy – nagrała swoją pierwszą płytę, której wydanie sponsorowało nowojorskie wydawnictwo Orpheus Classical. Płyta „Flute Recital Ildiko Juhasz” jest dostępna na platformach Spotify, Apple Music, Amazon, Deezer.

Sylwia Waindok – urodzona w Czarnowąsach pod Opolem. Naukę gry na flecie rozpoczęła w PSM I i II st. im. F. Chopina w Opolu. Jest absolwentką Akademii Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Katowicach, gdzie studiowała w klasie prof. Stanisława Michalika i dr. Ryszarda Sojki. Swoje umiejętności doskonaliła u prof. Bettiny Wild, będąc na stypendium w Hochschule fuer Musik und Kunst w Bremen (Niemcy). W latach 2009 – 2010 pracowała w Filharmonii Zielonogórskiej im. T. Bairda. Od 2010 r. jest muzykiem Filharmonii Sudeckiej. Pracuje również jako nauczycielka fletu w SM im. L. Różyckiego w Świdnicy. Brała udział w licznych kursach fletowych. Gra na flecie poprzecznym i flecie piccolo.

Anna Starzec-Makandasis – w 2005 r. z wyróżnieniem ukończyła Akademię Muzyczną im. I.J. Paderewskiego w Poznaniu, w klasie fortepianu prof. Anny Organiszczak. Podczas studiów, w 2003 r., otrzymała stypendium Erazmus Sokrates na studia pianistyczne w Hogskolen I Agder University w Kristiansand w Norwegii. W latach 2006–2010, jako stypendystka, kształciła umiejętności pod okiem prof. Amy I Ling Cheng w Oklahoma City University. W 2008 r. jako stypendystka Southern Methodist University w Dallas odbyła dwuletnie studia pianistyczne na solistycznym kierunku Artist Certificate Program w klasie Joacquinn Achucarro. W latach 2010–2012 studiowała na Uniwersytecie Stony Brook w Nowym Jorku, gdzie zdobyła stopień doktora sztuki. Obecnie jest doktorem habilitowanym w Akademii Muzycznej im. I.J. Paderewskiego w Poznaniu.

Powstanie węgierskie 1956, nazywane dziś często rewolucją 1956 (węg. 1956-os forradalom) – zbrojne wystąpienie Węgrów przeciw reżimowi komunistycznemu na Węgrzech; wybuchło 23 października 1956 r. i trwało do 10 listopada 1956., kiedy to zostało ostatecznie stłumione przez zbrojną interwencję Armii Radzieckiej. Po powstaniu robotników w czerwcu 1956 w Poznaniu i po wyborze popularnego Władysława Gomułki na I sekretarza PZPR, wbrew woli Moskwy i bez radzieckiej inwazji, obudziły się nadzieje wewnątrzpartyjnej opozycji węgierskiej na podobny przebieg wydarzeń na Węgrzech. Węgierska Partia Pracujących była podzielona na skrzydła reformatorskie i stalinowskie, co trwało od stracenia w 1949 r. (z inicjatywy Mátyása Rákosiego) László Rajka. Po śmierci Stalina doszło do osłabienia pozycji Rakosiego, który musiał zgodzić się na objęcie stanowiska premiera przez Imre Nagya, reprezentanta skrzydła umiarkowanego. Z kolei dymisja premiera ZSRR Malenkowa, uchodzącego za protektora Nagya sprawiła, że Nagy w marcu 1955 r. został usunięty ze stanowiska, a później też wykluczony z partii. Zwolennicy Nagya skupili się w Klubie im. Petőfiego. Frakcję Nagya skonsolidował uroczysty pogrzeb Rajka i innych ofiar stalinowskiego terroru 6 października 1956 r. z udziałem kilkuset tysięcy ludzi. Jednakże znacznie dalej niż nadzieje wewnątrzpartyjnej opozycji sięgały wolnościowe roszczenia studentów uniwersytetu technicznego w Budapeszcie – domagających się w oświadczeniu z 22 października wolności obywatelskich, demokracji parlamentarnej i narodowej niepodległości. By rozpowszechnić swe żądania, kolportowali je w instytucjach, zakładach pracy i na innych uniwersytetach. Próbowali również (bezskutecznie) skłonić węgierskie radio do odczytania ich oświadczenia. Jedną z przyczyn powstania była też chęć pomszczenia krzywd wyrządzonych w czasie masowego terroru okresu rządów Rákosiego. Przykładowo na Węgrzech w okresie gdy rządził Rákosi, było trzy razy więcej więźniów politycznych niż w Polsce przy trzykrotnie mniejszej liczbie ludności i faktycznym braku na Węgrzech zbrojnego podziemia antykomunistycznego. Przeciwnicy komunizmu tworzyli takie organizacje jak Miecz i Krzyż, Biała Gwardia, Przymierze Krwi, Partia Miłości, Front Chrześcijański, Sojusz Wolnych Socjaldemokratów.
Źródło i dodatkowe informacje: https://pl.wikipedia.org/wiki/Powstanie_węgierskie_1956