Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu oraz Instytut Pamięci Narodowej we Wrocławiu zapraszają na wystawę pt. ''O Niepodległą - Rok 1914''

Udostępnienie 27 października (czwartek) 2016 roku o godz. 10.00
Prace eksponowane w Galerii Klubu MiL do 17 listopada (czwartek) 2016 roku
od. poniedz. do piątku w godz. od 10.00 do 18.00
w soboty od 12.00 do 18.00
Wstęp wolny

Plakat [pdf]

Katalog - galeria (kliknij w miniaturę)

Katalog [pdf] [25MB]

Koncepcja i opracowanie wystawy oraz katalogu: Jerzy Kirszak, Sylwia Krzyżanowska, Wojciech Trębacz
Ponad sto lat temu, 6 sierpnia 1914 roku, wyruszyła z Krakowa do walki o niepodległość Polski I Kompania Kadrowa, będąca pierw­szym od czasów Powstania Styczniowego z lat 1863-1864 regularnym oddziałem Wojska Polskiego. Na przestrzeni tych stu lat nastąpiły przemiany dziejowe, takie jak radosny listopad 1918 r., zwycięski sierpień 1920 r., tragiczny wrzesień 1939 r., zakła­many luty 1945 r., skutkujący niemal półwieczną niewolą środkowo-wschodniej Europy, pełen nadziei czerwiec 1989 r. Naród z przeszło 1000-letnią tradycją pań­stwową, 150-letnim doświadczeniem rozbio­rów i walk o niepodległość, powinien w trosce o swoją przyszłość szukać wskazań w wielkich momentach swej przeszłości. Jednym z takich wydarzeń był czyn zbrojny Józefa Piłsudskiego 1914 r. i wynikające z niego następ­stwa. Józef Piłsudski, który wraz z wybuchem I wojny światowej nie chciał dopuścić, by „na szalach losów, ważących się nad naszymi głowami, na szalach, na które miecze rzucono, zabrakło polskiej szabli", doprowadził do podniesienia sprawy polskiej do poziomu zagadnień europej­skich. Z kolei przewidując już znacznie wcześniej, że pierwszym zaborcą, który poniesie klęskę będzie carska Rosja pobita przez państwa centralne, tj. Austro-Węgry i Niemcy, które z kolei później ulegną koalicji anglo-francuskiej (lub anglo-amerykańsko-francuskiej), wskazał kierunek, w którym mieli podążać jego żołnierze. Początkowo, wobec zobojętnienia i nie­zrozumienia tej ideologii przez większość polskiego społeczeństwa, mógł liczyć tylko na garstkę swoich strzelców. Wojsko to bezgranicznie mu ufało i wierzyło, że pod jego przewodem uda się wywalczyć wolność dla całej Polski, podzielonej przez sąsiadów. Strzelcy, którzy wkrótce stali się żołnie­rzami Legionów Polskich byli przysło­wiową iskrą rzuconą na proch. Ich ofiarna dwuletnia walka z Rosją na frontach I wojny światowej doprowadziła do stop­niowego rozszerzenia kręgu poczynań niepodległościowych, co wraz ze zgodnym z przewidywaniami Piłsudskiego zakończeniem wojny, przyniosło wolność Polsce. Kazimierz Sosnkowski, nieodłączny z Pił­sudskim współtwórca i współwykonawca oraz jego zastępca, charakteryzując żoł­nierzy Legionów Polskich pisał: „Było to zbiorowisko młodzieży gorącej, szla­chetnej, ożywionej rzadko spotykanym w dziejach, bezgranicznym umiłowaniem ideałów, gotowej do wszelkich poświę­ceń i ofiar, na wskroś bezinteresownej, wyzbytej wszelkiej myśli o zaszczytach, stanowiskach, rekompensatach, karie­rach osobistych. Było to wojsko wesołe, rozśpiewane, pełne owej bujnej żywot­ności jaką obrazują płótna Kossaka". Im to - ŻOŁNIERZOM LEGIONÓW POLSKICH - w 100-lecie rozpoczęcia czynu zbroj­nego, poświęcona jest niniejsza wystawa.