Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu

Klub Muzyki i Litratury we Wrocławiu. Sala koncertowa.

Spotkania w 2016 roku

Instytut Pamięci Narodowej we Wrocławiu oraz Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu zapraszają na spotkanie z cyklu pn. "Wieczory z Historią". Usłyszymy wykład dr Jacka Jędrysiaka pt. ''Dziś twój tryumf albo zgon! - refleksje o szansach powstania listopadowego''

14 grudnia (środa) 2016 roku o godz. 18.00
Wstęp wolny

Plakat [pdf]

Dr Jacek Jędrysiak (ur. 12. października 1985 roku we Wrocławiu) - doktor nauk humanistycznych w zakresie historii. Pracownik Wojskowego Biura Historycznego, wykładowca akademicki. Absolwent Instytutu Historycznego (2009) i Instytutu Studiów Międzynarodowych Uniwersytetu Wrocławskiego (2010). Specjalizuje się historii XIX wieku, historii Prus i Niemiec oraz historii myśli wojskowej. W trakcie studiów współzałożyciel w 2006 roku funkcjonującego do dziś Koła Naukowego Historyków Wojskowości. Organizator i współorganizator wielu konferencji i wydarzeń naukowych. W latach 2006-2009 w zarządzie Rady Kół Naukowych UWr. Czterokrotny stypendysta Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Członek Stowarzyszenia „Collegium Invisibile”. Podczas studiów doktoranckich w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego kierownik (w latach 2011-2013) grantu badawczego „Pruska myśl strategiczna 1815-1857”, finansowanego ze środków Narodowego Centrum Nauki. Ponownie stypendysta Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, a także Stiftung Preußischer Kulturbesitz. Stopień doktora uzyskał w 2014 roku w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego na podstawie dysertacji „Pruska myśl wojskowa 1815-1848”, napisanej pod kierunkiem profesora Jerzego Maronia. Laureat nagrody Prezesa Rady Ministrów za wyróżnione rozprawy doktorskie. Następnie pracownik kolejno Archiwum Wojskowego w Oleśnicy i Wydziału Badań Historycznych WBH. Współpracuje także z Instytutem Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego, prowadząc zajęcia w ramach kierunku studiów „Militarioznawstwo”. Członek redakcji serii „Wrocławskie Studia z Historii Wojskowości”, współredaktor trzech spośród wydanych w jej ramach tomów. Od 2016 roku w redakcji „Przeglądu Historyczno-Wojskowego”. Współpracował także z redakcją miesięcznika „Stosunki Międzynarodowe”. Członek Komisji Konkursowej IV, V, VII, VIII i IX edycji Olimpiady Tematycznej „Losy żołnierza i dzieje oręża polskiego” na szczeblu rejonowym i okręgowym. Wieloletni (2005-2015) członek jury organizowanego przez XII Liceum Ogólnokształcącym im. Bolesława Chrobrego we Wrocławiu konkursu dla licealistów „Bóg Wojny czy Tyran Europy”, poświęconego epoce napoleońskiej. Od 2009 brał udział w organizacji Dolnośląskiego Festiwalu Nauki na Uniwersytecie Wrocławskiem, partycypując między innymi w realizacji projektu „Rekonstrukcja bitwy pod Monte Cassino” w roku 2014. Autor publikacji naukowych wydrukowanych na łamach m. in. „Przeglądu Historyczno-Wojskowego”, „Studiów z Dziejów Polskiej Historiografii Wojskowej”, „Zeszytów Naukowych Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Lądowych” i „Racji Stanu”.

Klub Myśli Państwowej, spotkanie

13 grudnia (wtorek) 2016 roku o godz. 18.00
Wstęp z zaproszeniami

Powstańcy Warszawscy, spotkanie

13 grudnia (wtorek) 2016 roku o godz. 15.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Powstanie warszawskie (1 sierpnia–3 października 1944 r.) – wystąpienie zbrojne przeciwko okupującym Warszawę wojskom niemieckim, zorganizowane przez Armię Krajową w ramach akcji „Burza”, połączone z ujawnieniem się i oficjalną działalnością najwyższych struktur Polskiego Państwa Podziemnego. Powstanie warszawskie było wymierzone militarnie przeciw Niemcom, a politycznie przeciw Rosji Sowieckiej. Dowództwo Armii Krajowej planowało samodzielnie wyzwolić stolicę jeszcze przed wkroczeniem Armii Czerwonej, licząc, że uda się w ten sposób poprawić międzynarodową pozycję legalnego rządu Rzeczypospolitej Polskiej oraz zahamować realizowany przez Stalina proces sowietyzacji Polski. Po wybuchu powstania Armia Czerwona wstrzymała ofensywę na kierunku warszawskim, a sowiecki dyktator konsekwentnie odmawiał udzielenia powstaniu pomocy, m.in. nie wyrażał zgody na międzylądowanie samolotów alianckich startujących z terytorium Włoch, dostarczających broń i zaopatrzenie powstańcom. Zgoda taka zapadła 16 września kiedy praktycznie żaden z zrzutów nie mógł trafić w ręce powstańców. Wsparcie udzielone powstańcom przez USA i Wielką Brytanię miało natomiast ograniczony charakter i nie wpłynęło w sposób istotny na sytuację w Warszawie. W rezultacie oddziały powstańcze przez 63 dni prowadziły samotną, heroiczną walkę z przeważającymi siłami niemieckimi, zakończoną 3 października 1944 roku. W trakcie dwumiesięcznych walk straty wojsk polskich wyniosły ok. 16 tys. zabitych i zaginionych, 20 tys. rannych i 15 tys. wziętych do niewoli. W wyniku nalotów, ostrzału artyleryjskiego, ciężkich warunków bytowych oraz masakr urządzanych przez oddziały niemieckie zginęło od 150 tys. do 200 tys. cywilnych mieszkańców stolicy. Na skutek walk powstańczych oraz systematycznego wyburzania miasta przez Niemców uległa zniszczeniu większość zabudowy lewobrzeżnej Warszawy, w tym setki bezcennych zabytków oraz obiektów o dużej wartości kulturalnej i duchowej. Powstanie warszawskie uznawane jest za jedno z najważniejszych wydarzeń w najnowszej historii Polski."
Źródło: Wikipedia
Strona Muzeum Powstania Warszawskiego
Strona poświęcona pamięci Powstańców Warszawskich