Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu zaprasza na premierę książki Wojciecha Browarnego pt. „Stulecie Tadeusza Różewicza. O pisaniu i wspominaniu”

Prowadzenie spotkania: Robert Gawłowski
15 grudnia (poniedziałek) 2025 roku o godz. 18.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Spotkanie transmitowane online

Plakat [pdf]

Wojciech Browarny, „Stulecie Tadeusza Różewicza. O pisaniu i wspominaniu” (okładka) [pdf]

Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa Uniwersytetu Wrocławskiego:
www.wuwr.eu/produkt/stulecie-tadeusza-rozewicza

Która z nienapisanych powieści Tadeusza Różewicza jest najciekawsza? Co poeta odpisał na list I sekretarza KC PZPR Edwarda Gierka? Jak poprawiał swoje rękopisy i co rysował na ich marginesach? Skąd wiadomo, że nie lubił rozpolitykowanych księży, felietonistów i poetów metafizycznych? Co się stało z pamiątkową ławką, którą Różewiczowi postawiono w parku Południowym?
         Stulecie Tadeusza Różewicza. O pisaniu i wspominaniu to próba odpowiedzi na powyższe i wiele innych pytań, które rodzi twórczość i niezwykła biografia poety. Wojciech Browarny zagląda do nieukończonych powieści i odręcznych notatek autora Kartoteki, śledzi historię powstawania jego dziennika, odkrywa rolę poety w tworzeniu wrocławskiej lokalności. To opowieść o pisarzu, który nie bał się przekraczać granic własnej wyobraźni, odsłaniająca nieznane dotąd strony jego życia i warsztatu.
         To pełna zaskakujących historii, archiwalnych odkryć i osobistych refleksji książka, w której dodatkową wartość stanowią fotografie rękopisów, brulionów i notatek poety, pozwalające czytelnikowi bezpośrednio obcować z materią codziennej pracy twórczej Różewicza.
         Odkrywcze, spójne, logicznie uporządkowane i starannie skomponowane Stulecie Tadeusza Różewicza przedstawia to, co może wydawać się w twórczości Różewicza mniej ważne, marginalne i nieistotne. Jednak z lektury utworów pisarza i pracy literaturoznawczej Wojciecha Browarnego wynika, że to, co zdawało się nieważne, okazuje się ważne, to, co miało być znikome, prezentuje się całkiem obszernie, a to, co zostało pominięte, umniejszone być nie może. Wojciech Browarny wskazuje również na to, jak twórczość Różewicza w każdym aspekcie jest skomplikowana, niejednoznaczna, nieuchwytna, jak nie mieści się w obiegowych opiniach, gatunkowych (i rodzajowych) gorsetach czy stereotypowych formułach. Nawet rękopisy autora Mojej córeczki są tak wyjątkowe, że trzeba było dla nich wymyślić nową nazwę. I wrocławski badacz to zrobił.
         Autor w swoich rozważaniach, kwerendach i analizach posługuje się bowiem stworzonym przez siebie pojęciem grafopisu, by w pasjonujący sposób opowiedzieć o przygodach z Różewiczowskimi archiwaliami. Analiza grafopisów z kolorowymi skreśleniami, szlaczkami, figurami oraz rysunkami, które poeta nanosił na swoje rękopisy w trakcie ich pracowitego, wielokrotnego i długoletniego poprawiania, prowadzona narzędziami pismoznawstwa, stanowi cenne dopełnienie literaturoznawczego opisu tekstów Różewicza i jego pisarskiej biografii.

Z recenzji dr. Jarosława Petrowicza, Wieluńskie Towarzystwo Naukowe

Wojciech Browarny – historyk literatury polskiej, regionalista, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego. Kieruje Zakładem Literatury Polskiej XX i XXI wieku oraz Pracownią Badań Regionalnych. Członek Komitetu Nauk o Literaturze PAN. W latach 2022–2024 członek jury Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus, a od 2025 – Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius. Naukowo zajmuje się współczesną polską prozą, antropologicznymi problemami nowoczesności, związkami kultury i historii z przyrodą oraz badaniami archiwalnymi. Autor między innymi książek Tadeusz Różewicz and Modern Identity in Poland since the Second World War (2019), Historie odzyskane. Literackie dziedzictwo Wrocławia i Dolnego Śląska (2019), W drodze. Wrocław śladami Tadeusza Różewicza (2021), Anatomia nowoczesnego regionu. O związkach środowiska, kultury i pamięci (2023) oraz opracowania Wybór prozy Tadeusza Różewicza w serii Biblioteka Narodowa (2021).

Robert Gawłowski – poeta, prozaik, krytyk literacki, dramaturg, scenarzysta, autor audycji i słuchowisk radiowych. Debiutował jako poeta w 1977 roku. Opublikował zbiory wierszy: Nie ukrywajmy tego szaleństwa, Ograniczony wybór, Marko Polo szuka nowej drogi, Marko Polo, Podróż chroniczna, Georg – ostatnie chwile, ostatnie błyski, Pył, Dotknięcie, Wieża wiatrów, Życie wieczne, Peregryn, Boskie światło, Otium i inne wiersze rzymskie. Laureat nagród: im. S. Wyspiańskiego, Fundacji Kultury oraz „Feniksa”. Należy do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich oraz do PEN Greece w Atenach.