Oddział Dolnośląski Związku Literatów Polskich
oraz Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu
zapraszają na "Zimowe Czytanie Wierszy"

W cześci muzycznej Anna Rodak - wiolonczela
19 lutego (czwartek) 2015 roku o godz. 18.00
Wstęp wolny, zapraszamy

Afisz [pdf]

Ruch Społeczny im. Lecha Kaczyńskiego na Dolnym Śląsku, Koło Literatów Polskich im. Zbigniewa Herberta w Lublinie Oddział we Wrocławiu oraz Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu zapraszają na prelekcję prof. Krzysztofa Szwagrzyka pt. Polska szuka bohaterów. Prelekcja odbywa się w ramach wernisażu wystawy pt. Żołnierze Niezłomni w portretach Pawła Jaszczuka

18 lutego (środa) 2015 roku o godz. 18.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Afisz [pdf]

Prof. Krzysztof Szwagrzyk
Dysertację "Obraz konspiracyjnych organizacji niepodległościowych działających na Dolnym Śląsku w latach 1945-1956 w świetle akt sądowych byłego Wojskowego Sądu Rejonowego we Wrocławiu" obronił 19 czerwca 1996 roku w Instytucie Historycznym na Wydziale Nauk Historycznych i Pedagogicznych Uniwersytetu Wrocławskiego uzyskując stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie historii ze specjalnością historia najnowsza. W 2007 roku habilitował się na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Zielonogórskiego. Jest profesorem Dolnośląskiej Szkoły Wyższej, naczelnikiem Oddziałowego Biura Edukacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej we Wrocławiu, a także pełnomocnikiem Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej ds. poszukiwań miejsc pochówku ofiar terroru komunistycznego. Kieruje pracami ekshumacyjnymi m.in. w Kwaterze na Łączce na warszawskich Powązkach, które rozpoczęto 23 lipca 2012, oraz w Dworzysku w powiecie nyskim i w Białymstoku. Ofiary identyfikowane są w Polskiej Bazie Genetycznej Ofiar Totalitaryzmów.
W 2007 był konsultantem historycznym w filmach dokumentalnych „Epitafium 169” i „Oskarżenie”. Na podstawie scenariusza pt. „Golgota wrocławska 1945-1956”, napisanego przez niego wspólnie z Piotrem Kokocińskim w 1996, powstał w 2008 spektakl telewizyjny „Golgota Wrocławska”.
Źródło: Wikipedia oraz IPN

Klub Muzyki i Literatury oraz Młodzieżowy Dom Kultury Wrocław-Krzyki zapraszają na wieczór literacko-muzyczny pt. "Magia słowa". Podczas spotkania nastąpi rozwiązanie Konkursu Poetyckiego pn. "Magia słowa"

Na fortepianie zagra Marek Pędziwiatr
16 lutego (poniedziałek) o godz. 18.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Afisz [pdf]

Muzułmański Związek Religijny w Rzeczypospolitej Polskiej, Przedstawicielstwo MZRwRP we Wrocławiu oraz Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu zapraszają na spotkanie z dr n. wet. Włodzimierzem Andrzejem Gibasiewiczem pt. „Tatarscy lekarze zwierząt i inne opowieści"

Spotkanie poprowadzi Musa Czachorowski
14 luty (sobota) 2015 roku o godz. 17.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Zaproszenie [pdf]

Plakat [pdf]

Włodzimierz Andrzej Gibasiewicz – doktor nauk weterynaryjnych, publicysta i badacz dziejów medycyny weterynaryjnej. W roku 1977 ukończył Wydział Weterynaryjny Akademii Rolniczej we Wrocławiu, sześć lat później obronił pracę doktorską. Jest autorem ponad 140 artykułów naukowych i popularnonaukowych publikowanych m.in. w „Medycynie Weterynaryjnej”, „Życiu Weterynaryjnym”, „Magazynie Weterynaryjnym”, „Hodowcy Drobnego Inwentarza” „Nowościach Weterynarii”, „Weterynarii w Terenie” oraz podręcznika dla lekarzy weterynarii: „Choroby królików” (PWN, 1989), wieloletnim redaktorem naczelnym „Biuletynu Informacyjnego Wielkopolskiej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej”. Napisał książki: „Psy znanych i lubianych” (1992), „Sylwetki wielkopolskiej weterynarii” (2003), „Spotkania po latach” (2007), „Cztery psy i ja” (2009), „Niepowtarzalni. Lekarze weterynarii ofiary II wojny światowej” (2009), „NN – Nieznani niepowtarzalni. Zadziwiające losy lekarzy zwierząt” (2010), „Lekarze weterynarii. Ofiary II wojny światowej” (2011), „Życie godne pomnika” (2011), „Odnalezione głosy. Zadziwiające losy lekarzy zwierząt” (2013) oraz „Utrwalone skrawki życia” (2014). Prowadzi prywatny gabinet weterynaryjny dla małych i dużych zwierząt w Dusznikach (Wielkopolska) oraz pracuje jako urzędowy lekarz weterynarii.

Musa Czachorowski (Musa Çaxarxan) – dziennikarz, poeta, wydawca, działacz polskiej społeczności tatarsko-muzułmańskiej. Rzecznik prasowy Muzułmańskiego Związku Religijnego w RP. Redaktor naczelny kwartalników „Przegląd Tatarski” i „Muzułmanie Rzeczypospolitej”, redaktor prowadzący „Rocznika Tatarów Polskich. Seria 2”. Autor dwunastu zbiorów poetyckich, m.in. „Chłodny listopad”, „Dotknij mnie”, „Samotność”, „Rubajaty stepowe”, „Jeszcze tylko ten step...”. Współautor antologii poezji polskich Tatarów „Oto moje dziedzictwo”. Twórca Inicjatywy Wydawniczej Çaxarxan Xucalıq, publikującej literaturę o tematyce tatarsko-muzułmańskiej.

Artykuł Teresy Zaniewskiej ''Płynie się zawsze do źródeł'' Agricola pismo SGGW s. 32-33, nr 91 – maj 2015 r. [pdf]

Artykuł Teresy Zaniewskiej ''Płynie się zawsze do źródeł'' Przegląd Tatarski s. 3-5, nr 2 '26' rok 1436, 2015 r. [pdf]

Towarzystwo Miłośników Haftu we Wrocławiu, spotkanie

14 lutego (sobota) 2015 roku o godz. 13.00
Wstęp wolny

Prelekcję pt. "Zygmunt Krasiński - portret romantyka" wygłosi Maria Sonia Krok

Utwory Z. Krasińskiego recytują Krystyna Drozdowska i Józef Józak
Ponadto wystąpią:
Agnieszka Szykuła - wiolonczela
Małgorzata Chronowska - fortepian
Marek Kocuła - fortepian
12 lutego (czwartek) 2015 roku o godz. 18.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Napoleon Stanisław Adam Feliks Zygmunt Krasiński hrabia herbu Ślepowron (ur. 19 lutego 1812 w Paryżu, zm. 23 lutego 1859 tamże) – jeden z trójki wieszczów, największych poetów polskiego romantyzmu. Debiutował w 1828 jako autor przepojonych makabrą opowieści gotyckich. Już wtedy ujawniły się najbardziej charakterystyczne cechy pisarstwa Krasińskiego: jego obsesja cierpienia, zagłady i śmierci, a przy tym wewnętrzny konflikt między życiowym konwenansem a etosem romantycznej walki narodowowyzwoleńczej, dały obfity plon w postaci twórczości literackiej pełnej frenezji, obrazów piekielnych oraz ostrych dysonansów na tle religijnym i społecznym. W późniejszym czasie – około roku 1847, wraz z wydaniem Ostatniego – poeta zastąpił skrajną rozpacz dotychczasowych dzieł przesłaniem etyki chrześcijańskiej, która z czasem, uzupełniona o myśl mesjanistyczną, przerodzi się w żarliwe zawołania do ewangelicznej miłości.
Kształcił się w domu w Warszawie i Opinogórze, później w Liceum Warszawskim i na wydziale prawa Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego do roku 1829. Z powodu zajścia na tle wyłamania się Krasińskiego spod solidarności koleżeńskiej z okazji patriotycznej demonstracji na pogrzebie prezesa Sądu Sejmowego Piotra Bielińskiego, ojciec wysłał go do Szwajcarii gdzie zetknął się z literaturą i myślą europejskiego romantyzmu. Największy wpływ na jego poglądy i całe życie miał ojciec Wincenty Krasiński – generał napoleoński, zwolennik „obozu klasyków”, a później lojalny poddany cara Rosji. Zygmunt stracił matkę w 1822 roku. Mimo buntu młodego jeszcze poety nigdy nie udało mu się wyrwać spod wpływu ojca, który ingerował zarówno w jego poglądy polityczne, jak i życie osobiste (np. wymusił małżeństwo z Elizą Branicką, mimo miłości poety do Delfiny Potockiej). Krasiński pod wpływem ojca nie wziął udziału w powstaniu listopadowym i demonstracjach patriotycznych. Poddany ostracyzmowi ze strony kolegów zmuszony był przerwać studia. Opuścił Ojczyznę, aby choć częściowo uwolnić się spod wpływu ojca. Odtąd przebywał przeważnie za granicą w Niemczech, Francji i Włoszech. Po roku 1831 często chorował: rozstrój nerwowy, potęgowany różnicą przekonań politycznych w stosunku do ojca, dla którego był jednak uległym synem, oraz najprzykrzejsza, stale go już trapiąca choroba oczu, grożąca ślepotą. Od jesieni 1832 do wiosny 1833 przebywał w Petersburgu z ojcem, który chciał go nakłonić do służby dla dworu rosyjskiego, ale temu żądaniu ojca się nie poddał. Po Krakowie, który go zachwycił historyczną przeszłością, i Wiedniu, gdzie leczył oczy, udał się do Włoch, do Rzymu gdzie zakochał się w Joannie Bobrowej. Stałym jego towarzyszem w tych podróżach był dawny kolega uniwersytecki Konstanty Danielewicz. W roku 1836 w Rzymie poznał Juliusza Słowackiego i zaprzyjaźnił się z nim.
Źródło: Wikipedia i CBN Polona