Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu

Klub Muzyki i Litratury we Wrocławiu. Sala koncertowa.

Spotkania w 2026 roku

Stowarzyszenie Solidarni 2010 zaprasza na premierę „Antologii Smoleńskiej. 96 wierszy. t. III” w XVI rocznice Tragedii Smoleńskiej i XV rocznice rejestracji Stowarzyszenia Solidarni 2010

8 kwietnia (środa) 2026 roku o godz. 18.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Plakat [pdf]

„Antologia Smoleńska. 96 wierszy. t. III” (okładka) [pdf]

Książka ukazała się nakładem Solidarni 2010

Wystąpią:
prof. Dorota Heck: Przesłanie poezji w cieniu Smoleńska
Marek Dyżewski: Rola pamięci w życiu narodu
Recytacje: Stanisław Melski
W części muzycznej: Wojciech Rohatyn Popkiewicz
Prowadzenie: Natalia Tarczyńska – Solidarni 2010

Podczas spotkania przede wszystkim chcemy uczcić Ofiary Zamachu Smoleńskiego z 10.04.2010 roku oraz 16 lat walki Solidarnych 2010 o prawdę o Zbrodni Smoleńskiej, a także ukaranie winnych zamordowania na terenie Rosji Prezydenta RP prof. Lecha Kaczyńskiego i 95 osób towarzyszących mu w tragicznym locie na uroczystości 70. Rocznicy Zbrodni Katyńskiej. Nierozliczenie winnych tej zbrodni wciąż rodzi następne ofiary i – jak nigdy przedtem – zagraża bezpieczeństwu i suwerenności Polski. Stowarzyszenie Solidarni 2010 w hołdzie Ofiarom wydało kolejny III tom 96 wierszy poświęconych tej największej tragedii Narodu Polskiego po II wojnie światowej. W spotkaniu wezmą udział prof. Dorota Heck z przesłaniem poezji w cieniu Smoleńska, Marek Dyżewski ze słowem na temat roli pamięci w życiu narodu oraz wrocławscy poeci ze swymi wierszami – Stanisław Melski i Wojciech Rohatyn Popkiewicz, który swe wiersze wyśpiewa. Obejrzymy też fragmentów filmów Ewy Stankiewicz Krzyż i Solidarni 2010 o początkach Solidarnych 2010 na Krakowskim Przedmieściu po 10.04.2010.
Spotkanie poprowadzi Natalia Tarczyńska – Solidarni 2010.

Dorota Heck (ur. 1962) – autorka książek o krytyce literackiej, prozie i poezji polskiej w kontekście historii idei, m.in. Spór czy lament? Wokół problemów aksjologicznych w eseistyce polskiej (1996), Personalista w czasach kolektywizmu: o twórczości Andrzeja Kijowskiego (2002), Itinerariusz intruza (2002), Bez znaku, bez śladu, bez słowa: w kręgu problemów duchowości we współczesnej literaturze polskiej (2004), Filologia i (jej) interpretacje (2012), Topika, tren i tło: o poezji Wojciecha Wencla (2019). Opracowała antologię powojennego eseju polskiego Kosmopolityzm i sarmatyzm (2003), Genologiczne synergie (2020), Antropologia (nie)pewnego poety. Wokół twórczości Przemysława Dakowicza (2022). Interesuje się krytyką i eseistyką literacką, korespondencją sztuk i teorią literatury w świetle tradycji filologii.

Marek Dyżewski – absolwent wrocławskiej Akademii Muzycznej. Studiował również historię sztuki na uniwersytetach we Wrocławiu, w Wiedniu i Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Komentował największe odbywające się w Polsce międzynarodowe imprezy muzyczne: Międzynarodowy Festiwal Oratoryjno-Kantatowy „Wratislavia Cantans”, Międzynarodowy Konkurs Dyrygencki im. G. Fitelberga, Międzynarodowy Konkurs Skrzypcowy im. H. Wieniawskiego i Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. F. Chopina. Jest autorem poetyzowanych przekładów (z łaciny, francuskiego, niemieckiego, hiszpańskiego i włoskiego). Prowadził wykłady we wszystkich polskich uczelniach muzycznych, na kilku uniwersytetach oraz na towarzyszących ważnym wydarzeniom muzycznym seminariach, konferencjach i warsztatach. Gościnnie wykładał też w Bonn, Norymberdze, Hamburgu, Berlinie, Gandawie, Brukseli, Sankt Petersburgu, Nicei, Paryżu, Wiedniu i Waszyngtonie. W latach 1990–1994 był rektorem wrocławskiej Akademii Muzycznej. Uczelnia ta zawdzięcza mu wybudowanie nowej siedziby, wzmocnienie kadry, powołanie nowych specjalności, wzbogacenie instrumentarium i rozwinięcie kontaktów międzynarodowych. Wydał książkę Ocalić od zapomnienia – zbiór esejów poświęconych polskiej kulturze muzycznej ostatnich dekad.

Stanisław Melski – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, reżyser. Absolwent Studium Aktorskiego przy Teatrze Polskim we Wrocławiu. Związany z Teatrem Polskim we Wrocławiu od 1 września 1981 roku. W marcu 2008 roku na podstawie przedstawienia Tango Sławomira Mrożka złożył egzamin reżyserski w Warszawie i uzyskał tytuł reżysera teatralnego. Od roku 1990 do 2017 z żoną Grażyną prowadził Teatr Dziesiątka w X LO we Wrocławiu, w którym wyreżyserował 75 spektakli. Autor pięciu tomików poezji: Wiązanki i wieńce (1985), Uciekaj z miasta (1988), Pyłki, płatki, kolce (1991), Stasiu, proszę kup... (1996), Pater Noster qui es (2025).

Wojciech Rohatyn Popkiewicz. Fot. Archiwum W.R. Popkiewicza

Wojciech Rohatyn Popkiewicz jest doktorem socjologii kultury, autorem i reżyserem, scenarzystą, autorem prozy, tekstów piosenek i kompozytorem. Tworzył dla 2 Programu TVP filmy poetycko-muzyczne pt. Ballada o drodze. Na antenie Telewizji Wrocław, gdzie prezentował Rozmowy z Fredrą i Ballady z końca wieku. Jest twórcą piosenek, a jedną z nich z refrenem na podstawie poloneza As-dur Fryderyka Chopina ze słowami Kocham świat... W 2014 roku założył zespół muzyków i wykonawców – GRUPA 44. W 2019 roku otrzymał z Bogusławem Klimsą nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Kościuszkowskim w Sydney. Otrzymywał nagrody Prezesa i Zarządu TVP m.in. za Balladę o Rafale Wojaczku. Na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Przyrodniczych im. Braci Wagów otrzymał nagrodę specjalną za film Lasy Madagaskaru. PIW wydał jego powieść Pianista bez palców. Stworzył musical narodowy Chopin 44.

Klub MiL, 08.04.2026 r. Premiera „Antologii Smoleńskiej. 96 wierszy. t. III” w XVI rocznice Tragedii Smoleńskiej i XV rocznice rejestracji Stowarzyszenia Solidarni 2010. Od lewej: Stanisław Melski, Natalia Tarczyńska, Dorota Heck, Marek Dyżewski. Fot. R. Sławczyński

Transmisja z wydarzenia:

Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu, Polskie Towarzystwo Historii Nauk Medycznych Oddział we Wrocławiu zapraszają na spotkanie z doktorem Maciejem Mrazem pt. „Profesor Franciszek Mraz, Pilzno – Przemyśl – Wrocław, dentystyczne koleje losu”

28 marca (sobota) 2026 roku o godz. 12.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Plakat [pdf]

Zaproszenie [pdf]

Dr Maciej Mraz – fizjoterapeuta, wieloletni pracownik naukowy Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu oraz Dolnośląskiego Centrum Chorób Płuc. Do szczególnych zainteresowań należy fizjoterapia w chirurgii i onkologii, zwłaszcza chirurgii klatki piersiowej. Autor i współautor wielu artykułów, w czasopismach krajowych i zagranicznych, a także rozdziałów w podręcznikach.

Strona towarzystwa PTHNM Oddział we Wrocławiu: www.pthmif.pl

Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu zaprasza na spotkanie z cyklu Dowód Tożsamości. Gościem będzie Bogdan Zdrojewski – polityk, poseł do Parlamentu Europejskiego, były prezydent Wrocławia i były Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego

20 marca (piątek) 2026 roku o godz. 18.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Plakat [pdf]

Koncepcja spotkań i prowadzenie: red. Ewa Gil-Kołakowska – dziennikarka, autorka książek, satyryczka

W części muzycznej: Tomasz Marut – fortepian

Dowód Tożsamości – to cykl spotkań poświęcony mieszkańcom Wrocławia i Dolnego Śląska, a także tym, którzy choć przez chwilę związani byli z miastem i regionem. To projekt, którego celem jest przywołanie korzeni współczesnych Dolnoślązaków. Ewa Gil–Kołakowska – autorka książki Dowód Tożsamości na podstawie której powstał pomysł spotkań o tym samym tytule, w swojej książce podjęła próbę dotarcia do źródeł oryginalności kulturowej Dolnego Śląska poprzez opis indywidualnych losów jego najbardziej znanych mieszkańców.
„Informacja o cyklu Dowód Tożsamości” [pdf]

Bogdan Zdrojewski – polski polityk, samorządowiec, wieloletni minister kultury. Urodzony 18 maja 1957 roku w Kłodzku. Od 1975 roku związany z Wrocławiem. Żonaty, ojciec dwójki dzieci, szczęśliwy dziadek Łucji. Absolwent filozofii i kulturoznawstwa Uniwersytetu Wrocławskiego. W latach studenckich działacz Niezależnego Zrzeszenia Studentów, którego był przewodniczącym w okresie stanu wojennego. Współtwórca i współredaktor podziemnych wydawnictw, aktywny uczestnik środowisk opozycyjnych Dolnego Śląska. Pracownik naukowy Uniwersytetu Wrocławskiego i Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu. W 1990 roku został pierwszym prezydentem Wrocławia wybranym w wolnych wyborach samorządowych. Funkcję tę pełnił przez 11 lat, przeprowadzając miasto przez okres transformacji ustrojowej i dynamicznego rozwoju. Jego prezydentura to czas gruntownej modernizacji infrastruktury, rewitalizacji historycznego centrum, skutecznej obrony miasta podczas powodzi w 1997 roku oraz konsekwentnego inwestowania w kulturę, przestrzeń publiczną i zieleń miejską. Wrocław stał się wówczas jednym z najlepiej zarządzanych i najbardziej rozpoznawalnych miast w Polsce. Po zakończeniu pracy w samorządzie pełnił funkcje senatora i posła na Sejm RP, był przewodniczącym sejmowych komisji, a w latach 2007–2014 ministrem kultury i dziedzictwa narodowego. W latach 2014–2019 poseł do Parlamentu Europejskiego, zaangażowany m.in. w sprawy kultury, edukacji oraz bezpieczeństwa. W kolejnych latach ponownie związany z parlamentem krajowym. W 2024 roku uzyskał jeden z najlepszych wyników wyborczych w kraju w wyborach do Parlamentu Europejskiego. W obecnej kadencji wybrany został jednogłośnie na funkcję pierwszego wiceprzewodniczącego Komisji Kultury i Edukacji. Jest także członkiem Komisji Handlu Międzynarodowego Parlamentu Europejskiego. Wielokrotnie odznaczany w Polsce i za granicą, m.in. Złotym Krzyżem Zasługi RP, Orderem Komandora Legii Honorowej, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Orderem Wschodzącego Słońca – Złota i Srebrna Gwiazda przyznanym przez rząd Japonii oraz tytułem Honorowego Obywatela Wrocławia. Doktor honoris causa Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu. Od lat pasjonuje się fotografią. Już pod koniec lat 70. odnosił pierwsze sukcesy – jego amatorskie zdjęcia publikowano w prasie regionalnej, a prace z Międzynarodowych Wystaw Psów Rasowych spotykały się z wieloma pochlebnymi opiniami. Jest autorem i bohaterem wystaw fotograficznych prezentowanych w Polsce i za granicą. Fotografia oraz fascynacja kulturą Japonii stanowią dla niego ważne dopełnienie działalności publicznej i przestrzeń osobistej refleksji nad światem, miastem i tożsamością.

Ewa Gil-Kołakowska – absolwentka Uniwersytetu Wrocławskiego, pomysłodawczyni oraz autorka koncepcji i scenariusza spotkań. Dziennikarka, której specjalnością są wywiady z ludźmi Kultury i Sztuki. W swoim dziennikarskim dorobku ma setki wywiadów z wybitnymi artystami, m.in. z Tadeuszem Kantorem, Gustawem Holoubkiem, Zbigniewem Zapasiewiczem, Czesławem Niemenem, Markiem Grechutą, Wojciechem Młynarskim, Agnieszką Osiecką, Krystyną Jandą, Diamandą Galas, Patricią Kaas, Marią Czubaszek, Romą Ligocką, Franciszkiem Starowieyskim, Jerzym Dudą-Graczem, Jackiem Kaczmarskim, Kazikiem Staszewskim, które publikowała na łamach Magazynu Tygodniowego GR, Przeglądu, Angory i XL. Współpracowała też z tygodnikiem Wprost, Gazetą Wyborczą, Wieczorem Wrocławia, West Zeitung, miesięcznikami Machina i WOW. W trakcie wieloletniej pracy dziennikarskiej zajmowała się również reportażem oraz krytyką teatralną i filmową. Przez kilka lat w Radiu Wrocław prowadziła cykl autorskich audycji poświęconych sztuce filmowej Video ergo sum. W latach 1991-1994 redaktor naczelna magazynu E’LA. Autorka książek: La, la, la, la…, Dowód Tożsamości, Mam jedno oko zielone…, Opowieści wigilijne o wieczerzy, kolędach, Herodzie oraz wydanej kilka lat temu książki Opowieści bielsze niż śnieg. Pomysłodawczyni i producentka albumu i koncertu Alkimja Justyny Steczkowskiej, płyty i koncertu Kazika Staszewskiego Piosenki Toma Waitsa, płyty polsko-jamajskiej formacji RASTASIZE Day by Day, zrealizowanej w studiu Boba Marleya na Jamajce, a także albumu z utworami Kurta Tucholsky’ego w interpretacji Krystyny Tkacz. Realizatorka teledysków, autorka scenariuszy, satyryk. Cykl wieczorów w Klubie Muzyki i Literatury – Dowód Tożsamości to jej kolejne dziennikarskie spotkania z ludźmi których, lubi, ceni i szanuje.

Tomasz Marut – doktor sztuk muzycznych, jeden z najbardziej obiecujących polskich pianistów młodego pokolenia. Jest absolwentem Akademii Muzycznej im. K. Lipińskiego we Wrocławiu w klasie fortepianu prof. Pawła Zawadzkiego, pod którego kierunkiem ukończył studia z wynikiem celującym. Jest pierwszym w historii wrocławskiej Akademii Muzycznej wypromowanym doktorem sztuki, którego rozprawa otrzymała wyróżnienie. Obecnie pracuje na stanowisku adiunkta, prowadząc klasę fortepianu w macierzystej uczelni. Od 2025 roku jest Artystą Yamahy. Laureatem wielu konkursów, w tym Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego dla Młodych Pianistów „Arthur Rubinstein in Memoriam” w Bydgoszczy, Concours International de Piano „Ville de Gagny” (Francja), Międzynarodowego Konkursu Muzycznego im. J. Zarębskiego, Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego w Augustowie oraz Ogólnopolskiego Konkursu Pianistycznego im. F. Chopina w Warszawie. Wystąpił jako jeden z reprezentantów Polski na XVIII Międzynarodowym Konkursie Chopinowskim w Warszawie (2021). Jest finalistą Międzynarodowego Konkursu Piano FVG w Sacile (finały w 2026 roku). Za dotychczasowe dokonania artystyczne otrzymał stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Stypendium Rektora Akademii Muzycznej we Wrocławiu, Stypendium Fundacji P. Klera i Stypendium Prezydenta Wrocławia. Jego dynamiczna działalność artystyczna obejmuje recitale solowe, kameralne i koncerty z towarzyszeniem orkiestr w Polsce, Niemczech, Francji, Austrii, Ukrainie, Chorwacji i Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Współpracował z takimi dyrygentami jak: Marek Pijarowski, Mario Venzago, Przemysław Neumann, Maciej Tomasiewicz, Magdalena Pawlisz, Jakub Montewka. Występował na międzynarodowych festiwalach: „Chopin i Jego Europa” w Warszawie, Międzynarodowym Festiwalu I.J. Paderewskiego w Warszawie, Festival Chopin a Paris, Festival Chopin en Vacances, Festiwalu Pianistów Polskich. Dokonał licznych nagrań dla radia i telewizji m.in. Toccaty C-dur. op. 7 Roberta Schumanna na antenie Programu 2 Polskiego Radia. Jego dyskografia obejmuje dwa albumy z utworami Fryderyka Chopina, Ferenca Liszta i Franza Schuberta wydane przez Towarzystwo Ferenca Liszta (2021, 2022).