Akwedukt. Oficyna Wydawnicza Klubu Muzyki i Literatury we Wrocławiu
rok założenia: 1999 Każda książka w Akwedukcie jest źródłem.
Od ponad 25 lat Akwedukt publikuje poezję, wspomnienia, opracowania krytyczno-naukowe, albumy fotograficzne, tłumaczenia – w przeświadczeniu o wartości słowa, dbając o różnorodną i interesującą dla czytelników ofertę wydawniczą. Poszukiwanie autorek i autorów wrażliwych, wnikliwych, oryginalnych, niezależnych, dokładność edytorska, piękna szata graficzna – wynikają z przekonania, że literatura jest dobrem kultury, jej bogactwo, płynące z wiary i odwagi, tworzą książki i ich czytelnicy.
Urszula Małgorzata Benka ''Pasja Jezusa z Nazaretu''
"Usnąć
W słabość ciała się wtulić jak w nicość sprzed narodzenia"
Już ten pierwszy wers poematu "Pasja Jezusa z Nazaretu" Urszuli Małgorzaty Benki uskrzydla, zachwyca i oszołamia. Brzmi jak najpotężniejsze zaklęcie niwelujące granice między tym, co doczesne, a tym, co wieczne. Zaklęcie niwelujące czas i przestrzeń - ograniczenia egzystencji. Julio Cortazar w "Prozie z obserwatorium" napisał: "W każdym krwiobiegu cicho krążą klucze paktu z tym, co otwarte. Ale człowiek pije i wylewa krew pośród wrzasków teraźniejszości i nawrotów przeszłości, i tylko niewielu poczuje w swoim pulsie zew rudowłosej nocy (...) ". I jest to też najlepszy komentarz do poematu Urszuli Małgorzaty Benki, która absolutnie genialnie, z maestrią i poetycką finezją najwyższej próby sportretowała te nawroty przeszłości i wrzaski teraźniejszości na tle i w obliczu bezgranicznego, pulsującego życiem Absolutu.
Janusz Jaroszewski
Do ręki dostajemy liryczny apokryf – rejestr czegoś bardzo nieuchwytnego i trudnego w opisie. Jeśli znaczenie religijności ujmiemy jako więź, wówczas poemat ten okaże się próbą lirycznej inkarnacji postaci z Pisma. To nie jest wcielenie dosłowne. To emanacja masek.
Piotr Lamprecht
Zaproponowany przez Autorkę obszerny zbiór wierszy zawiera szereg ważnych wątków myślowych i towarzyszących im strategii podawczych. Do najważniejszych należy tutaj zapewne konwencja prawdomówności. Monologi formułowane przez bohaterów związanych sercem ze skromną i stosunkowo małą efektowną ziemią Podlasia, a głównie ze wsią tego regionu, budowane są w sposób ograniczający wyrazistość ich kreacyjnego charakteru. Odbywa się to m.in. poprzez odwoływanie się do zasady szczerości. Tendencja ta znalazła szczególny wyraz w tytule zbioru i w odpowiadającym mu metatekstowo niewielkich rozmiarów utworzone. "Ja" liryczne podkreśla w nim, że docieranie do prawdy możliwe jest w specyficznym okresie doby, w ciszy i skupieniu pory przedwieczornej, wśród falujących zbóż, z dala od zgiełku miasta. Inną cechą tej poezji jest jej antyurbanizm, bardzo wyraźny m.in w utworze "złudzenie nie tylko Tadeusza Paipera", będącym polemiką z ideami zawartymi w tekstach przedstawiciela Awangardy Krakowskiej, z obecnym w nich optymistycznym kultem "miasta-masy-maszyny".
Mirosław Olędzki
28 wierszy Marianny Bocian w interpretacji Bożeny Adamek i Danuty Bednarek
Spotkanie transmitowane online