Reklama
Spotkania w 2019 roku

Powstańcy Warszawscy, spotkanie

30 lipca (wtorek) 2019 roku o godz. 15.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

''Powstanie warszawskie (1 sierpnia–3 października 1944 r.) – wystąpienie zbrojne przeciwko okupującym Warszawę wojskom niemieckim, zorganizowane przez Armię Krajową w ramach akcji „Burza”, połączone z ujawnieniem się i oficjalną działalnością najwyższych struktur Polskiego Państwa Podziemnego. Powstanie warszawskie było wymierzone militarnie przeciw Niemcom, a politycznie przeciw Rosji Sowieckiej. Dowództwo Armii Krajowej planowało samodzielnie wyzwolić stolicę jeszcze przed wkroczeniem Armii Czerwonej, licząc, że uda się w ten sposób poprawić międzynarodową pozycję legalnego rządu Rzeczypospolitej Polskiej oraz zahamować realizowany przez Stalina proces sowietyzacji Polski. Po wybuchu powstania Armia Czerwona wstrzymała ofensywę na kierunku warszawskim, a sowiecki dyktator konsekwentnie odmawiał udzielenia powstaniu pomocy, m.in. nie wyrażał zgody na międzylądowanie samolotów alianckich startujących z terytorium Włoch, dostarczających broń i zaopatrzenie powstańcom. Zgoda taka zapadła 16 września kiedy praktycznie żaden z zrzutów nie mógł trafić w ręce powstańców. Wsparcie udzielone powstańcom przez USA i Wielką Brytanię miało natomiast ograniczony charakter i nie wpłynęło w sposób istotny na sytuację w Warszawie. W rezultacie oddziały powstańcze przez 63 dni prowadziły samotną, heroiczną walkę z przeważającymi siłami niemieckimi, zakończoną 3 października 1944 roku. W trakcie dwumiesięcznych walk straty wojsk polskich wyniosły ok. 16 tys. zabitych i zaginionych, 20 tys. rannych i 15 tys. wziętych do niewoli. W wyniku nalotów, ostrzału artyleryjskiego, ciężkich warunków bytowych oraz masakr urządzanych przez oddziały niemieckie zginęło od 150 tys. do 200 tys. cywilnych mieszkańców stolicy. Na skutek walk powstańczych oraz systematycznego wyburzania miasta przez Niemców uległa zniszczeniu większość zabudowy lewobrzeżnej Warszawy, w tym setki bezcennych zabytków oraz obiektów o dużej wartości kulturalnej i duchowej. Powstanie warszawskie uznawane jest za jedno z najważniejszych wydarzeń w najnowszej historii Polski."
Źródło: Wikipedia


 

Klub Seniora Kresowego, spotkanie

18 lipca (czwartek) 2019 roku o godz. 12.00
Wstęp z zaproszeniami

 

Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu, Związek Sybiraków III Rzeczypospolitej Polskiej zapraszają na prezentację książki Bolesława Włodarczyka, Doroty Niedźwieckiej i Sergiusza Leończyka pt. ''Syberyjskie peregrynacje. W poszukiwaniu zaginionej tożsamości''

Słowo wstępne Ryszard Sławczyński
5 lipca (piątek) 2019 roku o godz. 18.00
Wstęp wolny

Plakat [pdf]

Bolesław Włodarczyk, Dorota Niedźwiecka i Sergiusz Leończyk. ''Syberyjskie peregrynacje. W poszukiwaniu zaginionej tożsamości'' (okładka) [pdf]

Strona Związku Sybiraków III Rzeczypospolitej Polskiej: sybiracytrzeciejrp.org

Strona Wydawnictwa Wektory: wydawnictwowektory.pl

Informacja o spotkaniu w ''Gościu Wrocławskim'': wroclaw.gosc.pl/doc/5697130.Historia-nie-z-tej-ziemi-Syberyjska-podroz-do-czasow-dziecinstwa


Książka stanowi po pierwsze – ważny zapis wspomnień historycznego świadka i poszerza tym samym zbiór materiałów źródłowych, tak istotnych w historycznej pracy naukowej. Pan Bolesław jest też jednym z ostatnich świadków, pamiętających Diet Dom w Małej Minusie, należący do tych, które utworzono w czasie II wojny światowej na Syberii dla polskich sierot. Po drugie, książka może okazać się ciekawym zaproszeniem dla historyków do pogłębionych badań tamtego okresu. Faktycznie niewiele jest takich badań, a ze względu na jego wagę dla polskiej przeszłości narodowej, zasługuje na to, by poznać go jeszcze lepiej.
Po trzecie, książka stanowi ciekawe studium psychologiczne. Pokazuje, jak wiele może zainicjować osoba, która z ciekawością, wytrwałością i determinacją realizuje postawione sobie cele. Efekty takiego działania dostrzeżemy wyraźnie, gdy porównamy np. współczesną historię dwóch Diet Domów: w Małej Minusie i Bolszoj Jerbie, na terenie Chakasji, 90 km od Małej Minusy. Historią tej drugiej nie zajął się nikt z wychowanków. Nie było możliwości nagrania wspomnień, lepszego poznania, jak funkcjonował i przywrócenia go pamięci zbiorowej – tak jak to zrobiliśmy w przypadku Małej Minusy.
Po czwarte – książka stanowi ważne wydawnictwo dla Polonii syberyjskiej. Teraz, gdy stosunki polsko-rosyjskie są napięte, stanowi przykład pozytywnego podejścia do przeszłości z nastawieniem na budowanie dobrego „teraz” i jeszcze lepszego „jutra”. Z nadzieją myślę o tym, że może stać się inspiracją do kształtowania sprzyjających społecznych postaw.
Sergiusz Leończyk


 


Strona 7 z 35